Koşullu salıverilme, hükümlünün cezası tamamen bitmeden ceza infaz kurumundan çıkabilmesine imkân veren; fakat mahkûmiyeti ortadan kaldırmayan bir infaz kurumudur. Hükümlü cezanın kanunda belirlenen bölümünü iyi hâlli olarak geçirdikten sonra, infaz hâkiminin kararıyla cezanın kalan kısmını koşullu salıverilme rejiminde tamamlar.
Tahliye tarihi yalnız toplam hapis cezasına bakılarak bulunmaz. Suçun işlendiği tarih, suç türü, uygulanacak koşullu salıverilme oranı, tekerrür hükümleri, birden fazla cezanın içtimaı ve tutukluluk-gözaltı mahsubu aynı hesabın parçalarıdır. Bazı suçlarda genel orandan farklı oranlar uygulanabildiği için aynı miktarda ceza alan iki kişinin koşullu salıverilme tarihi farklı olabilir.
İyi hâl de yalnız “disiplin cezası yok” anlamına gelmez. İdare ve gözlem kurulunun değerlendirmesi, kurum içindeki tutum ve davranışlar ile mevzuattaki diğer ölçütler dikkate alınır. Belirli suçlar ve ceza miktarları bakımından açık kuruma ayrılma kararlarında veya infaz sürecinin başka aşamalarında infaz hâkiminin onayı gerekebilir.
Denetimli serbestlik ile koşullu salıverilme birbirine karıştırılmamalıdır. Denetimli serbestlik, koşullu salıverilme tarihinden önce cezanın dışarıda belirli yükümlülüklerle infaz edilmesine ilişkin bir aşamadır. Koşullu salıverilme tarihi ise bu aşamanın sonundaki farklı hukuki tarihtir. Dolayısıyla “cezaevinden çıkış tarihi” ile “koşullu salıverilme tarihi” her zaman aynı gün değildir.
Son yıllardaki geçici infaz düzenlemeleri hesabı daha da dosya özelinde hâle getirdi. 31 Temmuz 2023 ve öncesi suçlar için 11. Yargı Paketiyle getirilen imkânlar, tekerrür düzenlemeleri ve eski geçici maddeler birlikte değerlendirilebilir. Bu nedenle güncel müddetname, kesinleşmiş ilam ve varsa içtima kararı görülmeden kesin tahliye tarihi vermek doğru değildir.