Bir ceza kararındaki hapis süresini alıp sabit bir oranla çarpmak, çoğu infaz dosyasında doğru tahliye tarihini vermez. İnfaz hesabı suç tarihi, suç türü, kesinleşen ceza, koşullu salıverilme oranı, tekerrür, mahsup, birden fazla ilamın içtimaı, açık cezaevine geçiş ve denetimli serbestlik hükümlerinin birlikte uygulanmasıyla yapılır.
İlk adım kesinleşmiş ilamı okumaktır. Suçun işlendiği tarih ile hükmün kesinleşme tarihi farklı işlevlere sahiptir. İnfaz kanunundaki geçici maddeler çoğu zaman suç tarihine göre uygulanırken, cezanın fiilen infazına başlanması ve sonraki kararlar farklı tarihleri gündeme getirir. Bu yüzden yalnız UYAP ekranındaki toplam ceza miktarına bakmak yeterli değildir.
Koşullu salıverilme oranı her suçta aynı değildir. Tekerrür hükümleri, bazı ağır suçlar ve özel kanunlar oranı değiştirebilir. Gözaltı ve tutuklulukta geçen sürelerin mahsubu da hesaba dahil edilir. Birden fazla dosya varsa cezaların hangi şekilde toplandığı ve her ilamın tabi olduğu infaz rejimi ayrıca incelenmelidir.
Denetimli serbestlik, koşullu salıverilme tarihinden geriye doğru değerlendirilen ayrı bir infaz aşamasıdır. Genel kuralın yanında 30 Mart 2020 ve 31 Temmuz 2023 gibi tarihlere bağlanan geçici hükümler bulunduğu için iki benzer ceza dosyası farklı sonuç verebilir. 11. Yargı Paketiyle 31 Temmuz 2023 ve öncesi bazı suçlar bakımından getirilen üç yıl erken ayrılma imkânı da güncel hesapta dikkate alınmalıdır.
En güvenilir sonuç güncel müddetname üzerinden kontrol edilir. Müddetname eskiyse veya yeni bir ilam eklenmişse yeniden düzenlenmesi gerekebilir. İnternetteki otomatik hesaplayıcılar, dosyadaki istisnaları ve geçici hükümleri bilmediği için yalnız yaklaşık fikir verebilir; kesin tahliye tarihi olarak kullanılmamalıdır.
Kaynak: 5275 sayılı İnfaz Kanunu – Adalet Bakanlığı · 11. Yargı Paketi infaz düzenlemesi – TBMM · Adalet Bakanlığı açıklaması – 11. Yargı Paketi