Mirasçılık belgesi, ölen kişinin mirasçılarının kimler olduğunu ve yasal miras paylarını gösteren belgedir. Tapu, banka, araç, veraset ve intikal işlemleri gibi birçok süreçte ilk istenen evraklardan biridir. Ancak bu belge terekenin tamamını göstermez; yalnız mirasçılık sıfatı ve pay oranları hakkında sonuç doğurur.
Birçok dosyada mirasçılık belgesi noterden alınabilir. Bununla birlikte nüfus kayıtlarının yeterli olmadığı, yabancılık unsuru bulunduğu, mirasçılık sıfatının tartışmalı olduğu veya noterlikçe belge düzenlenemeyen hâllerde sulh hukuk mahkemesine başvurmak gerekir. Mahkeme nüfus kayıtlarını ve gerektiğinde diğer belgeleri inceleyerek veraset ilamı düzenler.
Belgenin alınması mirasın kabul edildiği anlamına gelmez. Mirası reddetme süresi devam ederken yalnız mirasçılık belgesi almak, tek başına terekeye sahiplenme iradesi olarak değerlendirilmemelidir. Buna karşılık tereke malları üzerinde malik gibi tasarrufta bulunmak, mirası ret hakkı bakımından başka sonuçlar doğurabilir.
Mirasçılık belgesi kesin hüküm niteliğinde değildir. Sonradan yeni bir mirasçının ortaya çıkması, nüfus kaydının düzeltilmesi veya soybağına ilişkin bir karar verilmesi hâlinde belgenin iptali veya yenisinin düzenlenmesi gündeme gelebilir. Bu nedenle pay oranları üzerinde uyuşmazlık varsa yalnız mevcut belgeye dayanarak geri dönülmesi zor işlemler yapılmaması önemlidir.
Belge alındıktan sonra taşınmazların tapuda intikali, banka hesapları ve diğer tereke unsurları ayrıca araştırılır. Borçların da miras kapsamında geçebileceği unutulmamalıdır; mirasçılık belgesi yalnız aktif malvarlığını göstermediği için terekenin borç durumunun ayrıca incelenmesi gerekir.