6284 sayılı Kanun yalnız evli kişiler arasındaki şiddet için uygulanmaz. Şiddete uğrayan veya şiddete uğrama tehlikesi bulunan kadınlar, çocuklar, aile bireyleri ve tek taraflı ısrarlı takip mağdurları kanundaki koruyucu ve önleyici tedbirlerden yararlanabilir. Başvurunun amacı bir boşanma davasını kazanmak değil, mevcut veya yakın şiddet riskini hızlı biçimde önlemektir.
Başvuru aile mahkemesine yapılabileceği gibi Cumhuriyet başsavcılığına, kolluğa, valiliğe veya kaymakamlığa da iletilebilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bazı tedbirler kolluk veya mülkî amir tarafından da alınabilir. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının açıklamasına göre koruyucu tedbir kararı verilebilmesi için şiddetin gerçekleştiğini ispatlayan belge aranmaz; sistemin hızlı koruma sağlamasının nedeni de budur.
Verilebilecek tedbir olayın niteliğine göre değişir. Şiddet uygulayanın ortak konuttan uzaklaştırılması, korunan kişiye yaklaşmaması, iletişim araçlarıyla rahatsız etmemesi, çocuklarla kişisel ilişkinin sınırlandırılması, silahın teslimi, geçici koruma veya adres ve kimlik bilgilerinin gizlenmesi bunlardan bazılarıdır. Hâkim, şartları varsa tedbir nafakasına da karar verebilir.
Tedbir ilk defasında en çok altı ay için verilebilir; risk devam ediyorsa sürenin uzatılması mümkündür. Karara karşı tefhim veya tebliğden itibaren iki hafta içinde aile mahkemesine itiraz edilebilir. Tedbir kararına aykırılık ise yalnız “karara uymama” olarak kalmaz; ihlalin niteliğine göre zorlama hapsi gündeme gelebilir.
Başvuruda uzun bir boşanma hikâyesi anlatmak yerine tehdidin veya şiddetin ne zaman, nasıl ve hangi araçla gerçekleştiğinin açık yazılması daha işlevseldir. Mesajlar, arama kayıtları, kamera görüntüleri, sağlık raporları veya tanık bilgileri varsa sunulabilir; fakat özellikle koruyucu tedbir bakımından bunların bulunmaması başvurunun önünde tek başına engel değildir.
Kaynak: 6284 sayılı Kanun ve uygulama mevzuatı – Adalet Bakanlığı